วันนี้ พวกเรา ตื่นเต้น กันนิดหน่อย จริงๆ ก็ตื่นเต้นมากแหละ ไม่มากได้ไง
ก็วันนี้ สาวน้อยของแม่ ต้องไปถ่ายแบบให้กับ BMC (Boston Medical Center)
เป็นการถ่ายแบบเพื่อการกุศล ว่างั้นเหอะ รายได้ไม่มี หลังจากหนังสือ หรือ โปสเตอร์
หรือ อะไรซักอย่าง หวังว่า มีไรออกมาอะนะ เค้าจะให้ แล้วก็จะอัดรูปให้
แค่นี้ก็ดีใจจะแย่แล้ว แถมพ่อกับแม่ ก็แอบหวังลึกๆ เผื่อคนตาดีๆมองเห็นแวว
มาติดต่อไปถ่ายอีก เผื่อได้ตังค์ พ่อแม่จะได้เลิกทำงาน ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ส่วนเรื่องเตรียมตัวก็ไม่มากไม่มาย แม่ เตรียมชุดนู้นชุดนี้ ให้ลูก
กระเป๋าใหญ่ ๆๆ อาบน้ำ แต่งตัว กลิ่นงี้หอมฟุ้งเลย แต่ปัญหาคือ
พวกเราไม่รู้คอนเซปต์ เค้าว่า ชุดอะไรถ่ายแบบไหน เพราะคนที่บอกมา
เค้าไม่ได้ให้รายละเอียดไรมาเลย แค่บอกว่า
ให้เตรียมชุดไปเปลี่ยน ถ่ายแบบเกี่ยบกับ โรงพยาบาล ส่วนรายละเอียดไร ก็ไม่รู้
ไว้ไปถึงแล้วเค้าจะบอก
ส่วนพ่อก็ อุ้ยต้องรีดเสื้อ หวีผม ประแป้ง ประหนึ่งว่า
พวกเค้าจะถ่ายตัวเอง แต่จริงๆ คนที่บอกมา ก็บอกให้เราเตรียมตัวบ้าง
เพราะเค้าอาจจะถ่ายภาพครอบครัวด้วยเหมือนกัน
11:30 am ก็ไปถึงสถานที่นัด พอไปถึแบบ คิดถูกคิดผิด นะเนี่ย เพราะว่า โรงพยาบาล
เหมือนโรงพยาบาลของรัฐ(ใหญ่มากๆ) โรงพยาบาลนี้ แบบ รักษาฟรี แบบเป็น
โรงพยาบาลสำหรับช่วยเหลือผู้ป่วยรายได้น้อย ไม่มีรายได้ แล้วส่วนใหญ๋ก็เป็นพวกคนดำ
แต่ที่พวกเราไปถ่ายอยู่ชั้นบนสุด เป็นศูนย์เด็ก สะอาดสะอ้านดี
แต่ก็เพื่อการกุศล ไม่มีปัญหา แล้วก็บันไดสู่บัลลังค์ เว่อร์ไหม ฮ่าๆๆ
ก็รอซักประมาณ ครึ่งชั่วโมง ก็มีเจ้าหน้าที่ผู้ทำโครงการนี้
ออกมา พร้อมตากล้อง ก็บอกว่า เป็นการถ่ายแบบการกุศล เกี่ยวกับ
การให้เด็กรักการอ่าน Reach out and read เค้าก็ให้พวกเราทำท่าอ่านหนังสือกัน
มีแม่ พ่อ ลูก แล้วก็มีเจ้าหน้าที่ ช่วยด้วย แล้วก็มีถ่ายภาพเดี่ยวๆ ลูก
ไรประมาณนี้ ก็ถ่ายไม่มากไม่มาย ร้อยกว่าซ๊อต ฮ่าๆๆ
ก็รวมๆ ก็ประมาณ หนึ่งชั่วโมงก็เสร็จ ก็เป็นการทำบุญ แล้วก็ยังจะได้รูปด้วย
ส่วนเสื้อผ้า หอบไปถุงใหญ่ ก็ไม่ได้เปลี่ยนหรอก เศร้าเลย
ส่วนหนังสือ โปสเตอร์ หรือ แผ่นพับ ไรได้มาเมื่อไหร่ ค่อยดูกันเนอะ
ตอนนี้เอารูปที่ถ่ายมาให้ดูกันเล็กๆ ก่อนเนอะ
ตอนถ่ายจริงๆ ไม่ได้ใส่หมวก
ดูสิ ตั้งใจอ่านขนาดไหน หุหุ
.jpg)
